I choć chciałbym napisać o tym telefonie rzeczowo i bezstronnie, wybaczcie, jeśli mi się to nie udało...
Co prawda, biorąc pod uwagę proporcje między częścią z wyświetlaczem i częścią z klawiaturą, która mieści jeszcze akumulator, gniazda ładowarki, słuchawek, karty pamięci, aparat cyfrowy itd - np. Motorola L7., to należałoby raczej powiedzieć, że to przesuwana klapka z ekranem odsłania klawiaturę.
Przede wszystkim nie ma łącza podczerwieni - patrz Sony Ericsson K770ii. Być może konstrukcja V3 nie pozwoliła zmieścić stosunkowo sporego modułu IrDA, a może projektant uznał, że wszyscy używają technologii Bluetooth, to po co podczerwień? Inna sprawa, że telefon z komputerem można połączyć za pośrednictwem kabla USB. Niestety, nie udało mi się sprawdzić, jak działa takie połączenie, bo przejściówki tej nie znalazłem w zestawie testowym.
Gdy telefon jest złożony, obiektyw aparatu i lusterko do autoportretów są schowane wewnątrz obudowy. Dzięki takiemu umiejscowieniu obiektyw jest dobrze chroniony przed zarysowaniem. Aparat ma matrycę o wielkości 2 megapikseli, nie ma, niestety, autofocusu i diody
simlock kodem zdjęcia w ciemnościach.
Trudno jednoznacznie ocenić fotograficzne możliwości Nokia E65, bo z jednej strony na potrzeby MMS taki aparat - patrz na Sony Ericsson K700i to wręcz za dużo, a do robienia odbitek - zdecydowanie za mało.
bug de_dust2 Lekarka lektury spokojnie chodzi nierdzewne kostki.